พุทธธรรมเปลี่ยนโลก

45-30 โอรสเจ้ามัลละ แคว้นลิจฉวี มาเข้าเฝ้า



ป้ายแสดงเขตพระราชวังโบราณ เมืองเวสาลี

ก็สมัยนั้น โอรสเจ้ามัลละนามว่า ปุกกุสะ เป็นสาวกของอาฬารดาบส กาลามโคตร ออกจากเมืองกุสินารา เดินทางไกลไปยังเมืองปาวา ปุกกุสมัลลบุตรได้เห็นพระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่โคนไม้ต้นหนึ่ง จึงเข้าไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ครั้นเข้าไปเฝ้าแล้วถวายบังคมพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควรส่วนข้างหนึ่ง เมื่อโอรสเจ้ามัลละนามว่า ปุกกุสะ นั่งเรียบร้อยแล้วได้กราบทูลว่า

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ น่าอัศจรรย์ ไม่เคยมีมาแล้ว พวกบรรพชิตย่อมอยู่ด้วยวิหารธรรมอันสงบหนอ”

เรื่องเคยมีมาแล้ว ปุกกุสะกราบทูลเล่าเหตุการณ์ครั้งนั้นต่อพระผู้มีพระภาคว่า  

"อาฬารดาบส กาลามโคตรเดินทางไกล แวะออกจากหนทางนั่งพักกลางวันที่โคนไม้ต้นหนึ่งในที่ไม่ไกล

ครั้งนั้น เกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่ม ได้ผ่านอาฬารดาบสกาลามโคตรติดกันไป บุรุษคนหนึ่งซึ่งเดินทางตามหลังหมู่เกวียนมา เข้าไปหาอาฬารดาบส กาลามโคตรถึงที่พัก ครั้นเข้าไปหาแล้ว ถามท่านอาฬารดาบสกาลามโคตรว่า  

“ข้าแต่ท่านผู้เจริญ ท่านได้เห็นเกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่มผ่านไปบ้างหรือ”

อาฬารดาบสกล่าวว่า  

“ท่านผู้มีอายุ เรามิได้เห็น”  

“ก็ท่านไม่ได้ยินเสียงหรือ”  

“เราไม่ได้ยิน”  

“ท่านหลับหรือ”  

“เรามิได้หลับ”  

“ท่านยังมีสัญญาอยู่หรือ”

“อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ”  

“ท่านยังมีสัญญา ตื่นอยู่ ไม่ได้เห็นและไม่ได้ยินเสียงเกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่ม ซึ่งผ่านติด ๆ กันไป ก็ผ้าของท่านเปรอะเปื้อนไปด้วยธุลีบ้างหรือ”

“อย่างนั้น ท่านผู้มีอายุ”

ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ลำดับนั้น บุรุษนั้นได้มีความคิดอย่างนี้ว่า

"น่าอัศจรรย์หนอ เหตุไม่เคยมีมามีแล้ว พวกบรรพชิตย่อมอยู่ด้วยวิหารธรรมอันสงบหนอ ดังที่ท่านผู้ยังมีสัญญาตื่นอยู่ ไม่ได้เห็นและไม่ได้ยินเสียงเกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่ม ซึ่งผ่านติด ๆ กันไป"

บุรุษนั้นประกาศความเลื่อมใสอย่างยิ่งในอาฬารดาบส กาลามโคตรแล้วหลีกไป”

พระผู้มีพระภาคตรัสถามปุกกุสมัลลบุตรว่า

“ดูกรปุกกุสะ ท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน

ผู้ยังมีสัญญาตื่นอยู่ ไม่เห็นเกวียนประมาณ ๕๐๐ เล่ม ซึ่งผ่านติด ๆ กันไป และไม่ได้ยินเสียงอย่างหนึ่ง

ผู้ที่ยังมีสัญญาตื่นอยู่ เมื่อฝนกำลังตก ตกอย่างหนัก ฟ้าลั่นอยู่ ฟ้าผ่าอยู่ มิได้เห็น และไม่ได้ยินเสียง อย่างหนึ่ง

ทั้งสองอย่างนี้ อย่างไหนจะทำได้ยากกว่ากัน หรือให้เกิดขึ้นได้ยากกว่ากัน”

“ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ เกวียน ๕๐๐ เล่ม ๖๐๐ เล่ม ๗๐๐ เล่ม ๘๐๐ เล่ม ๙๐๐ เล่ม ๑,๐๐๐ เล่ม ๑๐๐,๐๐๐ เล่ม จักกระทำอะไรได้

ผู้ที่ยังมีสัญญาตื่นอยู่ เมื่อฝนกำลังตก ตกอย่างหนัก ฟ้าลั่นอยู่ ฟ้าผ่าอยู่ มิได้เห็นและไม่ได้ยินเสียง อย่างนี้แหละ ทำได้ยากกว่า และให้เกิดขึ้นได้ยากกว่า”

 

 

อ้างอิง : มหาปรินิพพานสูตร พระไตรปิฎก ฉบับหลวง เล่มที่ ๑๐ ข้อที่ ๑๒๐ หน้า ๑๐๖-๑๐๗